RAALTE – Voor Herman Albers, directeur van het Hoftheater in Raalte, valt op vrijdag 23 mei letterlijk het podiumdoek. Na meer 20 jaar verlaat hij die dag ongetwijfeld onder groot applaus het Hoftheater. Op de laatste werkdag wordt hij in het spotlicht geplaatst tijdens een groots afscheidsfeest, dat hem te beurt valt als dank voor zijn inzet als pionier, drijvende kracht en innovator van het Hoftheater.
‘Dat Raalte een Hoftheater heeft, is voornamelijk te danken aan drie factoren. Een prachtige bestaand theater van Sint Franciscushof, een Hofdirectie die de Raalte cultuur aan alle kanten sympathiek ondersteunde en een ‘hofnar’ die bereid was voorop te lopen’, aldus Albers, die ook de honderden vrijwilligers en sponsors van levensbelang acht voor het Hoftheater .
‘Waar ging het mis?’, verdraait Albers (61) de vraag naar hoe het allemaal begon en komt uit bij zijn voorzitterschap van de personeelsvereniging van Sint Franciscushof. ‘We organiseerden begin jaren ’80 samen met andere organisaties uit Raalte theatervoorstellingen van onder andere Youp van ’t Hek en de Wierdense Revue. De volgende stap was de Stichting Hoftheater, waarvan Albers in 1987 samen met een acht ‘medegelovigen’ één van de oprichters was. Het initiatief kwam van Paul Glaser, de toenmalige directeur van Franciscushof en burgemeester Zuidwijk van Raalte. De naam ‘Hoftheater’ werd bedacht door journalist Benny Koerhuis van het Overijssels Dagblad.
De werkgroep organiseerde het eerste seizoen twaalf voorstellingen en bleef na elke voorstelling ook nog met de afwas zitten. ‘Het was toen maar een kleine groep die in de levensvatbaarheid van een theater in Raalte geloofde. Niet zonder succes, want er kwamen steeds meer bezoekers en steeds meer vrijwilligers en sponsors. We konden dus steeds ook meer voorstellingen organiseren. Maar we beseften ons terdege dat het theater alleen met de hulp van vrijwilligers kon draaien, anders was de voorziening niet te betalen.’
Stichting Hoftheater huurde Albers één dag per week van Franciscushof voor het theaterwerk. ‘Deze dag was natuurlijk te weinig om alles netjes te regelen en daardoor ging er veel vrije tijd inzitten. Ook liepen de werkzaamheden voor het Hoftheater en de Hof regelmatig door elkaar. Het verwijt van sommige collega’s dat ik er te veel tijd ik heb gestoken vind ik onterecht. Ik heb de werkzaamheden waarvoor ik werd betaald altijd naar tevredenheid gedaan en daarbij ook nog veel extra zaken opgezet en geregeld’.
Zonder de inzet van Albers en de vrijwilligers was het theater ten tijde van de verkoop aan Raalte een bouwval geweest en was er volgens Albers de shovel voor gezet. ‘Nu heeft de Zwolse Poort bij de verkoop van het complex nog mooi een paar miljoen euro’s voor het Hoftheater gekregen. De gemeente daarentegen kon voor een ‘prikkie’ een moderne theateraccommodatie overnemen.’
Want Albers is trots op de accommodatie die aan de Knapenveldsweg staat. Het amfitheater met 285 zitplaatsen omschrijft hij als gezellig en comfortabel. Hij waardeert de meer dan honderd vrijwilligers die hij in de jaren om zich heen heeft verzameld: bestuur, servicegroep en techniek. ‘Sommige vrijwilligers van het eerste uur zijn nog steeds actief. Gastheerschap, service en inzet dragen ze hoog in het vaandel. De onderlinge sfeer en de onderlinge communicatie waren altijd uitstekend. De sponsors en Vrienden van het Hoftheater noemt hij speciaal. Door deze steun ziet het Hoftheatergebouw, het programma-aanbod, de belangstelling en de organisatie er nu zo gezond uit.’
Als theaterdirecteur heeft Albers vele hoogtepunten (‘de dieptepunten waren de mensen die ons zijn ontvallen’) meegemaakt: de optredens van akoestisch gitaarvirtuoos Tommy Emmanuel, en de optredens van landelijke grootheden als Finkers, Fons Jansen, Youp, Hans Liberg enz. Ook regionale artiesten als Höllenboer, Boer’nleu, en Zwiekoteboebo hebben nadrukkelijk een theaterplaats gekregen.
‘De leukste voorstelling vond ik ‘Hond op het ijs’ van Youp van ’t Hek, In dat programma vertelde hij over zijn broer die werd opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. Toevalligerwijs zaten de directie en staf van Franciscushof bijna op de eerste rij. Maar ik vond het ook extra mooi omdat het de laatste voorstelling was die ik samen met mijn vader heb bezocht. Hij was ook cabaretliefhebber.’
‘Met veel plezier heb ik veel benefietvoorstellingen georganiseerd waarbij de opbrengst naar een goed doel gaat voor mensen die echt iets te wensen hebben. Ooit heb ik een wens van twee oude dames in vervulling laten gaan door mee te betalen aan een lang gekoesterde reis naar Lourdes. De dames deden in de bedevaartplaats een ansichtkaartje op de post met alleen daarop: ‘Herman’ en ‘Raalte’. Ondanks die karige adressering heb ik het kaartje toch ontvangen. Geweldig toch, die Franse post…’
Met een receptie op vrijdag 23 mei neemt Herman Albers definitief afscheid van het Hoftheater. ‘Mijn opvolger Jos van der Born treft een ge-oliede organisatie aan met veel belangstelling en steun en een gezonde financiële situatie. Met zijn aantreden per 1 juni begint ook een nieuwe periode voor het theater, waarbij professionalisering, culture samenwerking en afstemming en lokale functie een nieuwe impuls krijgen. Was ik twintig jaar jonger, dan had ik het graag zelf gedaan. Wat ik na 23 mei ga doen? Naast het biljarten heb ik nog vele hobby’s waar ik nu amper nog aan toekom. Ik begin met het opruimen van de schuur en als dat klaar is zal het wel Kerstmis zijn…’