RAALTE – De Limburgse formatie Rowwen Hèze is dit jaar vijfentwintig jaar actief. De band viert deze mijlpaal met nieuw werk `en een speciale jubileumshow met 25 optredens met 25 speciaal geselecteerde songs uit de afgelopen 25 jaar. Op zaterdagavond 22 mei in het Pinksterweekeinde wordt de Domineeskamp in Raalte aangedaan.
De Limburgers kunnen terugblikken op een groot aantal hoogtepunten. Pinkpop, Roskilde Festival, UITmarkt Amsterdam, Vrienden van Amstel, het voorprogramma van de Rolling Stones in Landgraaf, gezamenlijke optredens met Los Lobos en Flaco Jimenez, meer dan 650.000 verkochte albums (zowel op vinyl als CD), talrijke gouden en platina platen en een trouwe schare fans in heel Nederland en België.
Begonnen als Engelstalig bandje uit de Peel is Rowwen Hèze in de afgelopen twintig jaar uitgegroeid tot een van de grote acts in de Nederlandse popmuziek. En dat alles met liedjes in het Limburgs dialect. Rowwen Hèze-songs als ‘De Peel in brand’ , Bestel mar’, ‘Limburg’ en ‘De neus umhoeg’, goed voor hoge hitnoteringen zijn als popklassiekers niet meer uit het muzikale erfgoed van heel Nederland weg te denken.
De bijzondere naam is ontleend aan de dorpsfiguur Christiaan Hesen, die de bijnaam “Rowwen Hèze” droeg (vrij vertaald: ruige Hesen). Deze huisde rond het jaar 1900 aan de rand van het huidige Peeldorp America. Christiaan Hesen was een huiveringwekkende verschijning: stoppelbaard, krassende stem, een lege, rottende oogkas, gekleed in lompen bijeengehouden door ijzerdraad. Overmatig drankgebruik en kilo’s pruimtabak maakten zijn imago als ‘den rowwen Hèze’ (de lompe Hesen) compleet.
Toch is er ook een goede, mysterieuze kant aan de markante Americaan. Zo kon hij bloedingen stelpen en met handoplegging kneuzingen en brandwonden verhelpen. Vaak werd zijn hulp ingeroepen bij bevallingen. Vroedvrouwen moesten in die tijd uit Horst komen, maar in het donker waagde zich niemand na zonsondergang in de onherbergzame Peel, waar het vol zat met geesten en heksen.
Rode draad dit jubileumjaar is het thema Zilver. De bandleden blikkenmuzikaal terug op de vele hoogtepunten die zij beleefden. Achter de schermen wordt nu al hard gewerkt aan het zestiende Rowwen Hèze album. Tijdens het jubileumjaar zal regelmatig nieuw werk worden gepresenteerd.
Rowwen Hèze sleepte vele popprijzen in de wacht. In 1993 kende de Stichting Conamus de band een Zilveren Harp toe, in 1999 gevolgd door de Gouden Harp. In haar rapport prijst de jury (met vakbroeders) de band voor haar pioniersrol bij de herwaardering van de regiopop en voor de geloofwaardigheid van zingen in eigen dialect. Voorman Jack Poels wordt geprezen om zijn teksten: ‘Op een bijna poëtische manier verhalen ze van onopvallende, maar toch eigenlijk niet zulke gewone mensen uit de Peelse regio’. Voorjaar 2007 werd Poels bij een door het Nationaal Popinstituut (NPI) georganiseerde verkiezing door collega-muzikanten uitgeroepen tot Beste Zanger van Nederland.
In al die jaren deed de band duizenden feesttenten aan met een repertoire waarin het geluid van de plaatselijke fanfare, rock, hoempamuziek en Tex Mex doorklinkt. Gaandeweg ontstond naast deze ‘feestkant’ van het Peelse gezelschap steeds meer belangstelling voor het andere gezicht van de band: dat van de melancholieke ballades, waarin de dingen uit het leven van alle dag zó worden bezongen dat daarmee een voor een ieder herkenbaar levensgevoel wordt uitgedrukt.
Samenstelling van de band:
– Jack Poels: zang, gitaar, banjo
– Martîn Rongen: drums, percussie
– Jan Philipsen: basgitaar
– Theo Joosten: gitaar, mandoline, vihuela, zang
– Jack Haegens: trompet, bugel
– Tren van Enckevort: accordeon, piano, trombone, zang, percussie